Ég og Fleur fórum til Jóhannesarborgar fyrstu helgina í mánuðinum. Við fengum gistingu í Aiesec húsinu þar. Það er oftast hið minnsta mál að fá gistingu í Aiesec húsi eða hjá Aiesec meðlimi hvert sem maður fer. Sem þýðir að maður getur bókað fengið fría gistingu hvar sem er í heiminum, sem er alveg frábært. En þessa helgi var Aiesec Suður-Afríka með ráðstefnu svo það var meira en nóg pláss fyrir mig og Fleur í húsinu þar sem þau gistu á þar sem þau voru með ráðstefnuna. Sem var a mjög fallegum stað í úthverfi Joburg. Þar voru 12 lítil svefnhús í afrískum stíl, ekkert smá flott, 2 ráðstefnusalir og eitt aðalhús þar sem var veitingastaður. Svo var sundlaug og tjörn þar sem voru endur. En ég tók því miður engar myndir þar . Væri alveg til í að fara þarna aftur og gista nokkra daga. En í Joburg þá notuðum við Fleur tímann til að versla og skoða okkur um. Það er sko nóg hægt að versla þar og er alveg fullt af verslunarmiðstöðum, en ég fór nú bara í tvær. Ótrúlegt en satt . Önnur þeirra var bara svona venjuleg verslunarmiðstöð, reyndar alveg huge. Hin heitir Monte casino og er gerð í ítölskum stíl, rosa flott. Hún er innandyra en er gerð þannig að það er eins og þú sért að labba utandyra í litlu ítölsku hverfi. Þar voru aðallega veitingastaðir, og þá mjög flottir, en einnig ýmsar skemmtilegar búðir. Svo var líka casino. Mjög krúttlegt allt. Annars var Joburg svo allt öðruvísi en ég bjóst við. Ég hafði hugsað mér að hún væri skítug borg. En þvert á móti. Þetta er rosa flott borg og greinilegt að það býr mikið af ríku fólki þar. Allt er voða hreint og mjög mikið af flottum húsum og allir keyra um á rándýrum bílum. En síðan er það slummið, ég fór ekki þangað, en get ímyndað mér að þetta sé eins og svart og hvítt. Mig langar pottþétt að fara aftur til Joburg til að skoða mig meira um. 

Við skelltum okkur um daginn til Serowe, sem er bær hérna ekki svo langt frá Gabs. Þetta var yfir helgi og frídagar á mánudeginum og þriðjudeginum svo það var mikið af fólki sem skellti sér “heim” í fríinu. Svo það var mikið af fólki í bænum. Á föstudeginum tókum við smá pöbbarölt. Það var mjög gaman, gaman að sjá hvernig sveitapöbbarnir eru. Fólkinu hér og þá sérstaklega í sveitunum finnst mjög áhugavert þegar það er hvít manneskja á svæðinu. Maður fær mikla athygli og allir vilja tala við mann og dansa. En þeim finnst mjög áhugavert að sjá hvernig við dönsum. En annars finnst mér rosalega gaman að fygjast með fólkinu hér dansa, vegna þess að þau eru mjög góðir dansarar og það er bara svo mikil upplifun að sjá það . Svo er líka mikið um hópdansa og það er hrein skemmtun að fylgjast með því. Verð að læra nokkra áður en ég kem heim . Daginn eftir tókum við smá túr um bæinn. Kíktum á safn og röltum um. Kíktum á matarbúllu sem frændi Peters á. Hann var búin að hrósa matnum svo mikið að við urðum að prófa. Fínasti matur en ég var ekki eins ánægð með rotturnar í eldhúsinu  Heimsóttum síðan ömmu Peters. Peter kenndi okkur nokkur atriði hvernig á að heilsa gömlu fóki hér. En það er mjög mikilvægt þar sem maður á að bera mikla virðingu fyrir gömlu fólki hér. Ég held ég hafi bara staðið mig með sóma. Er nú ekkert voða sleip í Setswana en gerði mitt besta hehe. Þetta er nú ekki auðvelt tungumál.  

Þessa sömu helgi eftir að við komum aftur til Gabs skelltum við okkur á stað sem heitir Red Dot. Sem er svona eiginlega pub en samt ekki. Þar getur maður keypt áfengi, gos eða eitthvað annað að drekka, kjöt til að grilla og spilað pool. Svo fyrir utan er fullt af borðum, bekkjum, grill aðstaða, huge tré sem maður situr undir og hefur það kósý. Þetta er týpískt Botswana. Maður skellir kjöti á grillið (maður fær alveg huge sneiðar) fær sér nokkra drykki, spilar á spil, hlustar á tónlist. Svaka stuð. 

Í síðustu viku var miðsvetrarfrí í SOS og ákváðum við Fleur að skella okkur í dagsferðir til Kanye og Mochudi sem eru þorp stutt frá Gabs. Við vildum sjá eitthvað traditional. Fórum í leirkerasmiðju í Kanye og fylgdumst með gamalli krúttlegri konu búa til leirker. Fengum einnig að gera okkar eigin. Get ekki sagt að ég sé sú handiðnasta :S fékk “smá” hjálp við það, mig langaði nefnilega ekki í ljótt leirker hehe. Fórum síðan og skoðuðum stóra gjá sem venjulega er full af vatni, en var tóm núna. Það er nefnilega allt svo þurrt hérna á veturna, en rigningatímabilið er á sumrin og þá getur ringt alveg hellings. Í Mochudi var planið að fara á Phuthadikobo safnið, sem er eitt fyrsta safn Botswana. En þegar við komum þangað þá var það lokað!! Veit ekki hvort starfsmennirnir hafi bara verið of latir að mæta í vinnu á laugardegi eða hvort að opnunartíminn sem tekinn var fram í túristabæklingnum átti bara við sumar. Var allavega ekki tekið fram og konan á ferðaskrifstofunni minntist ekkert á það. Svo það var nú ekki mikið sem við gerðum í Mochudi þar sem þorpið sjálft er frekar mikið krummaskuð og ekkert annað í boði að gera. Höfðum hugsað okkur að fá okkur að borða á einhverjum fínum traditional veitingastað... en neibb það voru engir veitingastaðir þarna. Bara einhverjar búllur sem mann langaði ekkert að stíga inn fyrir. Kæmi manni ekkert á óvart að það væri allt morandi í rottum þar inni. En við ákváðum bara að drífa okkur beint til baka. En svona er bara Botswana hehe.  

Núna er ég að klára síðustu vikuna mína í SOS og eftir það ætla ég að taka næstu 2 og hálfa viku í að ferðast.            
Á sunnudaginn ætlum ég og Fleur að skella okkur til Cape Town. Ég er alveg svaka spennt fyrir því. Ég held að það sé margt skemmtilegt hægt að sjá þar. Ætlum að eyða svona 4-5 dögum þar.  

Ég er búin að vera nokkuð dugleg að taka myndir, setti inn einhvern slatta.  

Kveðja Eyrún

 

Setti inn nokkrar myndir fra 1 og 2 juli. Annars er eg ad fara til Johannesarborgar i Sudur Afriku i fyrramalid. Spurning hvort madur aetti ad kaupa ser byssu eda hnif adur... nei nei eg verd i godum hondum engar ahyggjur.
Gleymdi sidan ad lata vita ad eg get ekki tekid vid sms'um ur islenskum numerum i simanumerid sem eg nota herna uti. Annars hafidi thad gott um helgina
Eyrun

Jæja held það sé óhætt að segja að það sé löngu kominn tími á blogg

Annars er allt bara búið að vera svipað og ég er ekki búin að gera mikið þannig. Má segja að ég sé loksins búin að koma mér fyrir. Tók smá tíma að venjast hlutunum hér.   Það sem ég er hins vegar helst búin að gera er halda grímubúninga afmælispartý, fara upp á Kgale Hill (loksins eftir að því hafði verið frestað síðan fyrstu helgina mína hér) og skoða söguslóðir fyrsta Botswanabúans, Matsieng. 

Það var svaka stuð í grímubúningapartýinu og mættu flestir í búning, sem ég bjóst reyndar ekki við. Svo það var bara frábært. En það helsta sem gerðist var drukkið mikið, dansað, sungið, fékk köku í andlitið... tvisvar!! Mun aldrei gleyma þessu kvöldi, heppnaðist mjög vel

Síðan var það Kgale Hill, loksins eftir langa bið. Við ákváðum bara að fara án Joan, þar sem hún var sífellt að fresta þessu. Það er voða mikið um það hér. Og þess vegna höfum við traineearnir ákveðið að skipuleggja okkar ferðir bara sjálf hehe. En allavega þá tók það okkur dágóðan tíma að finna hvar inngangurinn að göngluleiðunum var. En það tókst fyrir rest  Eða það héldum við... Við fórum fimm saman ég, Munge, Fleur, Ram og Kish. Það voru nú ekki allir sem komust upp alla leið svo það fór þannig að ég, Ram og Kish fórum alla leið upp á topp  Þýðir ekkert minna. En eftir þetta hafa strákarnir kallað mig Löru Croft hehe  Þetta var ekkert smá gaman og einfaldlega hressandi. Við gátum séð yfir alla Gaborone og lengra. Ekkert smá fallegt. En á leiðinni niður þá áttuðum við okkur á því að við höfðum ekki beint farið einföldustu leiðina og ég er ekkert svo viss um að þetta hafi verið ein af gönguleiðunum á kortinu. Enda var hún doldið erfið og grýtt á köflum :S. En við fundum sem sagt á leiðinni niður MUN EINFALDARI LEIÐ hehe. En tja okkur fannst þetta bara meira challence og mun skemmtilegra að fara erfiðu leiðina. Svo það var frábært. 

Svo var thad Rasesa. Það var voða fínt og gott að komast út fyrir bæinn. Við tókum dagsferð til Bæjar sem heitir Rasesa og fórum á slóðir Matsieng. Verð að segja að það hafi verið ansi áhugavert og á leiðinni stoppuðum við á Rasesa Lodge og fengum okkur að borða. Nautakjötið sem ég fékk þar smakkaðist eins og fiskur hehe. Svo á meðan við vorum að borða vorum við með áhorfendur hehe. Það voru nefnilega apar sem búa í hlíðinni bara rétt fyrir ofan Lodgeið að fylgjast með okkur hehe, voða krúttlegt. 

Annars eru undur og stórmerki búin að koma fyrir mig. Veit ekki hvað er í gangi. En ég er farin að vakna núna klukkan 7 og 8 á morgnana allar helgar. Og þeir sem þekkja mig vita að ég hef nú ekki verið sú morgun hressasta hehe. Og það sem er ennþá furðulegra er að ég hef vaknað og farið að taka til og þrífa. Veit ekki hvað er í gangi en það er sko nokkuð ljóst að ég er dóttir hennar Siggu Ragnars...

 
En jæja ætla ekki að hafa þetta lengra í þetta skiptið, ætla að drífa mig út að gera eitthvað. Er búin að setja inn fullt af myndum, tjekkið á þeim.     

Ég er farin að halda að það sé satt sem sagt er um afrísk börn að þau séu óþekkari en önnur. Jeminn eini þau eru alveg svakaleg, það þyrfti að gefa þeim öllum róandi hehe. Það er hinn mesti misskilningur að við systkinin séum ofvirk.... ha ha nei djók.     

Ég tók nokkrar myndir af SOS barnaþorpinu og í kring. Þorpið er í úthverfi frá Gaborone og húsin sem eru í kring myndu flokkast sem millistétt. Þar eru allstaðar malarvegir, eða frekar moldarvegir og aðeins malbikaður aðalvegurinn. Svo er voðalega eðlilegt að rekast á beljur, geitur og hænur á miðjum veginum, jafnvel villisvín. Meira að segja líka inni í miðri borginni, sá til dæmis um daginn beljur að dingla sér á stórri umferðargötu og villisvín þegar ég fór út að hlaupa, svo eru hænur út um allt. Þetta er bara voða eðlilegt hehe.
  
Núna er ég búin að prófa 2 skemmtistaði hérna  Tja það var ágætt, held ég sé bara að fíla pöbbana meira  Það er spiluð aðallega House á skemmtistöðunum, er ekki að fíla það....  

Ég varð tvisvar hrædd á laugardaginn hehe. Ég fór í eina verslunarmiðstöðina hér að þvo þvottinn minn. Það var alveg smá spölur að fara og sem betur fer fannst einum strákinum hérna ekki nógu gott að ég ætlaði að fara ein svo hann ákvað að koma með mér. Ég var ekkert að spá í því hvort þetta væri hættulegt eða ekki vegna þetta var um hádegisbilið. Allavega þá röltum við fyrst út í eina verslunarmiðstöðina hér sem heitir African mall. Þar gat ég ekki fengið þvottinn til baka fyrr en á þriðjudeginum svo ég ákvað að fara í annað mall sem heitir Game city. Ég eiginlega vissi ekkert hvert ég ætti að fara með þvottinn vegna þess að krakkarnir sem búa með mér gátu ekki bent mér á neinn stað og ég sá þetta þvottahús daginn áður svo ég ákvað að fara bara þangað þó það væri langt. Það eru ekki allir með þvottavélar hér heima hjá sér og til dæmis eins og stelpurnar sem búa með mér þvo allt í höndunum. Allavega þá tókum við leigubíl frá African mall til Game city. Og ég fékk það strax á tilfinnunguna að leigubílstjórinn væri eitthvað spooky. Ram ætlaði reyndar að fara heim þarna en ég bað hann að koma með mér. Á leiðinni sagði bílstjórinn okkur að hann væri ekki leigubílstjóri og þetta væri ekki einu sinni hans bíll, hvað þá leigubíll. “shit ég vissi að það væri eitthvað spooky við hann”. Eins gott að Ram kom með mér. Á leiðinni tók hann short cut í gegnum slummið, veit ekki hvort það hafi verið til að sína okkur og fræða eða hvað....?? En þarna virtust allavega allir hans “homies” vera. Að lokum komumst við þó í Game city, en ég verð bara að segja að ég varð pínu hrædd þarna um hvert hann ætlaði að fara með okkur. Hefði ekki viljað vera ein!!. Í Game city þurftum við að bíða í 3-4 klukkutíma eftir þvottinum, vorum bara eitthvað að dingla okkur þarna á meðan. Við ákváðum síðan að taka combi heim, það var um 5 leytið. Byrjuðum á því að taka combi frá verslunarmiðstöðinni og á rútustöðina, sem er líka endastöð fyrir alla combiana. Þar var alveg rosalega mikið af fólki og mikið um að vera, enda laugardagur. Ég hugsa að það hafi ekki verið margar hvítar manneskjur á svæðinu, allavega sá ég ekki neina aðra. Fyrst tók ég ekki eftir neinu skringilegu en síðan fór ég að taka eftir því að allir voru að horfa á mig, og ég get ekki sagt með blíðum augum. Síðan var líka fullt af gaurum í einhverjum húsasundum að kalla á mig “hey white chick” og biðja mig að koma. Það var frekar scary og mér leið svona eins og fólk var að hugsa að það vildi ræna mig. Ég og Ram ákváðum þá bara að hætta að leita að combiinum sem við áttum að taka, vegna þess að það var hægara sagt en gert þó við spurðum fólk um leiðbeiningar. Þegar við fundum síðan leigubílana og gaurinn spurði hvort við þyrftum bíl sagði hann við okkur “go fast go fast” “hurry hurry”. Shit mér leið ekki vel, fannst eins og ég væri ekki örugg þarna. Ég veit ekki hvort við höfum verið með eitthvað gengi á eftir okkur en allavega þá þurfti við að fara STRAX hehe. Við komumst síðan heil heim. Úff þetta var eiginlega pínu sjokkerandi, erfitt að lýsa því samt hvernig.      

Á laugardagsköldið var intergration party hérna í húsinu. Þar áttum við Aiesec traineearnir að kynna landið okkar. Ég kom meðal annara með póstkort með myndum af Íslandi, harðfisk og Tópas skot. Ætlaði líka að gefa þeim íslenskt nammi en ég var bara búin með það haha. Iss þau frestuðu líka partýinu um viku, hvað átti ég að gera með íslenskt nammi í herberginu í viku í viðbót hehe.... En allavega svo vorum við spurð ýmissa spurninga um land og þjóð og ég var meðal annars spurð hvort væru myndarlegri íslenskir karlmenn eða Botswana, “tja... eeehemm next question please”. Já og svo fengum við líka týpískan Botswana mat, það sama og fékk síðustu helgi plús ýmislegt annað, eins og kjúklingafætur og hausa.... what!! Já mér fannst það frekar ógeðslegt, ég rétt plokkaði í endann á fætinum en lét restina og hausinn vera. Ojj ekkert voðalega geðslegt. Ég smakkaði síðan strútakjöt sem var fínt.       

Á sunnudaginn fór ég loksins og verslaði almennilega í matinn, ég hafði nefnilega ekkert eldað síðan ég kom hingað og þau sem ég bý með voru alltaf að spyrja mig hvenær ég ætlaði nú að elda. Þau voru svo spennt að sjá hvað ég myndi elda, bjuggust við einhverju svaka öðruvísi hehe. En þeim fannst það síðan bara nokkuð venjulegt hehe. En hins vegar þá eru strákarnir hérna frekar duglegir að elda, það eru engir 1944 réttir skellt í örbylgjuofninn hér á bæ . En annars fór mest allur sunnudagurinn bara í chill, þeir eru þvílíkir chill dagar hér, voða nice. Við fórum semsagt ekki upp á hæðina eins og við ætluðum, þar var svo mikil þynka í liðinu. En það var ekkert svoleiðis hjá mér og var ég vöknuð klukkan 10 og fór að taka til hehe, úje. 

Á mánudaginn fóru combi og taxa bílstjórarnir í strike svo það var engin leið fyrir mig að komast í vinnuna. Tja hefði getað húkkað mér far eins og margir en tók ekki áhættuna á því, þar sem maður veit ekkert hvað gæti komið fyrir mann þar sem maður er hvítur. En annars var það ekkert stress að ég komst ekkert í vinnuna, það er ekkert stress hér. Mér líður eins og ég sé í afslöppunarferð híhí. Botswanabúar eru ekkert að stressa sig á tímanum.  

Næstu helgi er planið að fara út úr bænum, vona bara að því verði ekki frestað þar sem þau eiga það til hér. En við erum að fara að heimsækja heimabæ einnar stelpunnar í Aiesec. Hlakka mjög til

 
Ég er búin að setja inn meira af myndum, ég er ekki eins hvít og ég lít út fyrir að vera á þeim haha  Er sko búin að ná mér í smá tan hehe    

Á laugardaginn var partý hérna í húsinu. Það byrjaði um ca. 5 leytið, fólk hér byrjar svo snemma. Þá var byrjað að grilla og eitthvað af fólkinu mætt. Það er alltaf grillpartý hérna ef það eru haldin partý í heimahúsum. Get samt ekki sagt að ég hafi fílað grillmatinn hehe. Þetta voru einhvers konar pylsur. En það voru margir sem sögðu að maður geti fengið mun betri pylsur. Fengum líka papa með sem er maís, sem maður fær með mjög mörgu, og svo baunir, svona eins og niðursoðnar Hunts baunir í dós og grænmeti blandað með. Þetta er svona það sem er alltaf í grillveislunum. Síðan var bara dansað villt, ég sjálf tók nokkur spor  Fólk fer oftast ekki í bæinn ef það er í partýi í heimahúsi, heldur er bara þar allt kvöldið. Við kíktum líka nokkur í annað partý í heimahúsi, þar var þetta svipað, nema það var búið að setja upp varðeld í garðinum og allir sátu í kring. Það var frekar cool, og svona öðruvísi stemming. Fólk hérna er venjulega ekki með garða eins og við, heldur bara ljósan sand í garðinum hjá sér. Mér finnst það ferkar skrítið og garðarnir líta alltaf út fyrir að vera ófrágengnir. Það er eitthvað sem vantar hehe. Svo núna er ég aðeins búin að fá að kynnast því hvernig Botswana búar skemmta sér, gaman að því .

Á sunnudaginn svaf ég út sem var til klukkan 10 eða 11 hehe. Annars voru flestir aðrir hérna í húsinu vaknaðir um klukkan 9, og það eftir að hafa verið að skemmta sér kvöldið áður... furðulegt fólk hehe. Seinna um daginn kíkti ég í Go kart, sem ég hef aldrei gert áður by the way. Það var allavega svaka gaman. Fórum 3 saman í einu og ég náði að vera fyrst í mark jeyyyy, en Samuel (einn af þeim sem er í aiesec) þóttist síðan bara hafa leyft mér að vinna, jeje....hehe. Fórum síðan og fengum okkur að borða ég, Samuel og Ram (strákur frá Uganda sem er líka hérna á vegum aiesec) á kínverskum veitingastað. Um kvöldið eða eiginlega bara rétt eftir að ég var búin að borða með strákunum bauð Joan mér heim til sín í grillveislu, og að sjálfsögðu neitaði ég því ekki híhí. En þar var bara öll fjölskyldan og nágrannar hennar mætt og svaka stuð. Þar fékk ég voða svipaðan mat og í partýinu nema hann var mun betri .

Ég er loksins búin að kaupa mér kort í ræktina. Var búin að ætla að gera það alveg síðan ég kom hingað. Þetta er enginn klassa rækt en dugir samt, en ég get líka farið út að hlaupa vegna þess að það er íþróttavöllur hérna fyrir utan ræktina, og í leiðinni unnið í taninu hehe . Annars eru aðrir staðir hérna utandyra ekkert mjög hlaupavænir. Fór reyndar út að hlaupa á mánudaginn með Peter og shit það er svo mikil mengun í þessari borg. Og bílstjórara bera enga virðingu fyrir gangandi vegfarendum. Þeir stoppa aldrei fyrir fólki við gangbraut og maður þarf bara að hlaupa yfir þegar maður sér sjens. Ég æði bara stundum út á götuna eins og ekkert sé, alveg rugluð. Síðan er líka vinstri umferð hérna og ég er ekki alveg búin að koma því inn hjá mér, ég er bara svo utan við mig stundum hehe.Ég get líklega ekkert synt hérna þar sem sundlaugarnar eru ekkert hitaðar og eru bara frekar kaldar víst á veturna svo þeim er bara lokað .

Annars er allt bara það sama í vinnuni, krakkarnir alltaf jafn crazy hehe og hlusta ekki á neitt né neinn. En þau eru samt svo sæt . Planið er síðan að kíkja eitthvað út á föstudaginn og laugardaginn og sýna mér næturlífið. Og á sunnudaginn erum við að fara að labba upp einhverja hæð þar sem er útsýni yfir alla borgina. Vona að það verði bara ekki klukkan 8 um morguninn eða eitthvað þar sem allir hérna vakna fyrir allan aldur sama hvað.        

Hitarinn í herberginu mínu er síðan bilaður svo kuldinn hérna á morgnana er alveg hræðilegur og ég vakna um 7:30. Það byrjar að vera fínn hiti um 9 leytið. En snemma á morgnana og á kvöldin og nóttunni er bara frekar kalt brrrrr. Konan sem á húsið er búin að lofa að laga ljósaperu málin svo það ætti að koma fljótlega, en ég hugsa að ég hætti mér samt ekki í það að nota rafmagnssturtuna sama hvað...

Setti inn eitthvað af myndum, en fer nú að verða duglegri í mynda málunum ....

Og ja eg tyndi SIM kortinu med islenska numerinu a laugardaginn og er buin ad gefa thad upp ad finna thad. Buin ad leita og leita. en eg er med numer herna uti sem haegt er ad na i mig i 00267 72657959...

Go siame Eyrún

Fyrstu dagarnir eru búnir að vera frábærir.... Reyndar tók frekar langan tíma að komast hingað til Botswana, en þannig er það bara og það er bara hluti af þessu öllu saman. Ég byrjaði á því að taka flug til Frankfurt á mánudagsmorgun og bíða þar í um 8 klst sem var ekki það skemmtilegasta vegna þess að ég hafði ekkert að gera. Síðan var það 11 tíma flug til Jóhannesarborgar í Suður Afríku. Og að sjálfsögðu verður svona lítil og saklaus stelpa eins og ég skíthrædd í einni mestu glæpaborg í heimi. En ég spjaraði mig bara nokkuð vel hehe. En allavega þá átti ég að taka rútu frá Jóhannesarborg klukkan 8 um morguninn en náði henni ekki þar sem vélin lenti um 7:15 og það var svo mikið að gera á flugvellinum. Þannig að ég þurfti þá bara að taka næstu rútu sem fór klukkan 14:30. Svo að við tók önnur nokkurra klukkutíma bið og ég mátti ekkert fara út fyrir rútustöðina vegna þess að það var bara of hættulegt...og þar sem ég var nánast ekki búin að sofa neitt (var nefnilega svo spennt nóttina áður en ég fór að ég svaf í einn klukkutíma hehe) var ég alveg við það að sofna. En það var náttúrulega ekki hægt þar sem ég þurfti að hafa auga með öllu dótinu mínu. Sem “betur fer” var skítakuldi þarna svo það hjálpaði að halda mér vakandi en annars var þessi kuldi alveg að gera mig geðveika hehe. Svo loksins kom ég til Gaborone í Botswana klukkan 20:30 á þriðjudeginum. Þá hafði ég verið að ferðast í næstum 2 daga. Stelpan hjá Aiesec (Joan) sem ég var búin að vera að tala við kom og pikkaði mig upp og ég gisti hjá henni þá nótt. Það var voða nice og þau voru rosa fín við mig.

Daginn eftir fór hún með mér í SOS þorpið þar sem ég hitti flesta sem eru að vinna þar og ég fékk að sjá hvernig allt var. Þar var ákveðið að ég myndi vera að vinna á leikskólanum til hádegis og svo eftir hádegi til 2 eða 4 þá bara við að gera ýmislegt eftir því hvað hentar hverju sinni. Svona verður þetta allavega til að byrja með en það getur síðan vel verið að ég verði sett í eitthvað annað verkefni síðar. Það er allt voða loose hérna í þorpinu svo ég þarf ekkert að fylgja neinu ströngu plani og get í raun ráðið vinnutímanum sjálf og hvað ég vill gera.

Joan sýndi mér líka aðeins um í bænum, verslanir, háskólann, ræktina og svoleiðis. Gaborone er höfuðborg Botswana og það búa 500.000 manns hér. Það er enginn svona stórborga bragur hérna sama í hvaða hluta bæjarins maður fer sem mér finnst bara mjög fínt þar sem ég er ekki mikil stórborga manneskja. Það er eins ekki mikil fátækt hérna eins og í mörgum öðrum Afríku löndum en maður sér það samt alveg.

Svo um 5 leytið þá fór ég í húsið sem ég bý í. Það er mjög fínt og er í frekar fínni hluta borgarinnar. Meira að segja forsetinn býr í næstu götu við mig, eða býr í raun í heilli götu (án djóks). Við erum um 15 sem búum hérna núna og fleiri eftir að koma á næstu vikum. Það er allt í fínu standi hérna nema það eina sem vantar hérna er ljós, það eru eiginlega allar ljósaperur ónýtar og er víst búið að vera í langan tíma. En það lagast vonandi fljótt. Það er nefnilega voða óþægilegt að fara á klóstið og í sturtu í myrkri. Plús það að það er eitthvað furðulegt dæmi með vatnsleiðslurnar hérna. Maður fær rafstuð með vatninu, svo ég hef ekki þorað að nota sturtuna (allavega eftir sögur af einum stráknum hérna sem fékk nokkrum sinnum stuð hehe) og fæ að nota baðkarið hjá stelpunum sem búa hérna, þær eru með sér baherbergi og þar er þetta skárra, en samt maður stuðast svona aðeins hehe. Síðan eru húsin ekki upphituð og það er bara frekar kallt inni í þeim á kvöldin, og þar ég að sofa með 2 teppi og í fötum, sem er svona eins konar útilegufílingur hehe. Yfir daginn er hitinn um ca. 20 stig og fer síðan alveg niður við frostmark á kvöldin. Það er náttúrulega vetur hérna núna. Mér finnst hitinn á daginn fínn og er stundum bara mjög heitt. En fólki finnst það alveg ótrúlegt þegar ég er bara kominn á bol vegna hita, bara skilur þetta ekki það er svo kalt haha.     

Um kvöldið Fórum ég og nokkrir strákar (það eru eiginlega bara strákar sem búa með mér) heim til Joan að horfa á fótboltaleik. Ég fór nú bara með upp á félagsskapinn, horfi nú ekki mikið á fótbolta hehe. Sumir fengu sér bjór á meðan og ég bauð upp á tópas skot (sem Joan elskar). Ég sá að strákarnir voru ekki alveg að fíla þetta en þorðu ekki að segja mikið við mig haha, bara að þeim fannst þetta sterkt hehe. Þegar leikurinn var búinn þá skutlaði einn strákurinn okkur heim, við tróðum okkur 7 saman í 5 manna bíl (það er eitthvað svo afríkulegt við það að sjá bíl troðfullan af fólki hehe). Á leiðinni var Justin Timberlake settur í botn og sungið með. Ég verð að segja að það sé viss upplifun að sitja í bíl með 6 strákum að syngja með JT hehe. En það var svaka stuð og að sjálfsögðu söng ég með, hvað annað .
        
Á fimmtudaginn var síðan fyrsti vinnudagurinn og tek ég það sem heitir combi í vinnuna. Sem er eins konar strætó nema þetta eru svona sendiferðabílar sem þeir eru á. Svona bílar eins og eru notaðir í unglingavinnunum, eða allavega á Hvammstanga hehe. Bílarnir eru allir frekar skítugir með slitnum sætum og komast 16 fyrir og oftast eru þeir fullir og þá er frekar þröngt á þingi. Og í hvert skipti sem bíllinn keyrir í misfellu þá færðu á tilfinningunni að bíllinn sé að detta í sundur ha ha. Mér finnst þetta æðislegt og frábært að upplifa þetta. Og svo eru leigubílarnir líka svona druslur sem eru að detta í sundur.

Í SOS var ég sett í að vera með 12-24 mánaða hópinn. Þau voru ekkert smá aktíf þar, og var slegist, draslað þvílíkt til, hlaupið út um allt, bara svona eins og venjulegir krakkar gera. Reyndar var ein svona ca. 2 ára sem gaf mér puttann, meira að segja báða og sagði “fokk ðú”. Tja mér var svona smá brugðið hehe, veit ekki er þetta bara svona í dag..?? En þau vöru nú öll samt voða krúttleg. Krakkarnir sem eru þarna hafa annaðhort verið yfirgefin eða foreldrarnir dánir. Það er voða gott að geta gert eitthvað svona og gefið af sér á þennan hátt, sérstaklega líka þar sem vantar sjálfboðaliða núna.

Í gær kíkti ég aðeins út á djammið. Það var ótrúlega gaman, og ég var örugglega eina hvíta manneskjan á svæðinu hehe. Svo í kvöld er partý hérna í húsinu. Set inn e-ð af myndum eftir helgi.

Það er allveg fullt sem ég er ekki að segja frá þó að þetta sé langt hehe. Þetta er allt bara búið að vera rosa frábært og er ég að fíla þetta mjög vel. Það er allt rosa ólíkt öllu heima og miklu lægri standard á öllu og allt frekar ódýrt. En mér finnst þetta samt bara frábært og ekkert smá gaman að upplifa þetta, og ég er bara rétt að byrja . Líka það hvað það er gaman að kynnast krökkum frá fullt af löndum og kynnast mismunandi menningu.

Go siame.